U PRORA NDË KATUND

Kllak…. Kllak….,

bëjin petkonjët e post

kur kumbisen ka dhëu;

ndrin…. ndrin….,

trëngëllisëjin zilet

çë mushka ka prëz nga vesh

e u zgjofem e qesh.

Prirem me trutë

kur gjiella ime ish në pramverë,

kur tata shkonej mbi gadhjurit

ket uda pak e gjerë.

Ki konçert gjirin më shtringon

e jetin ç’ish një hërë

me mall më kujton:

krishterë, shurbise e mellodhi

çë vesht e sit ka motë

kishin bier,

po çë zëmra e trutë

fare jasht ka vethea ime

kishin nxier.

     RITORNO IN PAESE

Clac…. Clac….,

fanno gli zoccoli ferrati

quando si posano sul terreno;

ndrin…. ndrin….,

tintinnano i campanellini

che il mulo ha in prossimità di ogni orecchio

ed io mi sveglio e sorrido.

Ripenso

alla primavera della mia vita,

a quando mio padre, a cavalcioni dell’asinello,

percorreva il viottolo.

Questa melodia

il petto mi stringe

e mi porta con nostalgia alla vita di una volta:

persone, cose e suoni

che l’orecchio e l’occhio da tempo

avevano ormai perso,

ma che il cuore e la mente